مشهورترین معترضان تاریخ

در طول تاریخی کسانی بوده اند که جرئت کرده اند تا نه فقط برای حقوق خود، بلکه برای احقاق حقوق سایرین، به پا خیزند. در زیر با چند نفر از این افراد آشنا می شویم.

معترض ناشناس

این معترض که به لقب مرد تانکی نیز مشهور است، نمادی از اعتراضات چینی ها پیش از سرکوب خشن تظاهرات در میدان تیان آن من در ژوئن ۱۹۸۹ است. او در مقابل صفی از تانک ها ایستاد و مانع حرکت شان شد. سپس از یکی از تانک ها بالا رفت و با راننده صحبت کرد، تا اینکه مسئولان او را پایین کشیدند. هویت او هرگز تایید نشد، اما برخی منابع او را دانشجویی به نام وانگ ویلین می دانند. با این وجود، جایگاه نمادین او همچنان پابرجاست.

محمد علی کلی (ایالات متحده، ۱۹۴۲ تا به حال)

محمد علی تا آن زمان به خاطر دارا بودن قهرمانی بوکس سنگین وزن جهان شهرت داشت، اما سپس بدل به یک قهرمان نافرمانی مدنی نیز شد. او پس از آنکه به خدمت فراخوانده شد، حاضر نشد که به ارتش ایالات متحده در ویتنام ملحق شود. او گفت:

چرا باید از من بخواهند که یونیفرم به تن کنم و ده هزار مایل از خانه ام دورتر، بمب بر سر مردم بزنم و به مردم قهوه ای در ویتنام شلیک کنم، آن هم وقتی که با سیاهان لوییویل همچون سگ رفتار می شود و حقوق بشر اساسی در موردشان رعایت نمی شود؟

در پی این اظهارات، عنوان او را از او گرفتند و به ۵ سال زندان محکومش کردند.

باب مارلی (جاماییکا، ۱۹۴۵-۸۱)

موزیک باب مارلی، یکی از محبوبترین خوانندگان و آهنگسازان تاریخ، در طول نسل های مختلف محبوب مردم بوده است. اما این امر تنها به خاطر شهرت گستردۀ او نیست، بلکه به درونمایۀ اعتراضی و سیاسی آهنگ هایش نیز بازمی گردد. مارلی آهنگ هایی در موضوعات مختلف از قبیل جرم و جنایت، نژادپرستی و برده داری ساخته است. احساس و بیداری ای که موسیقی او ایجاد کرد، مردم سراسر جهان را تحت تاثیر قرار داد و آهنگهای او حتی پس از مرگش نیز هنوز با شرایط روز دنیا منطبق است.

هنری توریو (ایالات متحده ۱۸۱۷-۶۲)

هنری توریو، فیلسوف، شاعر و نویسنده ای بود که شاید بیش از همه به خاطر مقالاتش در رابطه با نافرمانی مدنی مشهور شده است. او مخالف برده داری و مالیات رای دادن بود. او به خاطر پرهیز از پرداخت مالیات رای دادن در سال ۱۸۴۶ دستگیر شد. مقالات او در موضوع نافرمانی مدنی که به انتقاد از هزینه های دولت می پرداخت، مورد مطالعۀ بسیاری قرار گرفت و اگرچه خود نتوانست تغییری در سیاست های زمانش ایجاد کند، اما امثال لئو تولستوی، ماهاتما گاندی و مارتین لوترکینگ تحت تاثیر افکار او قرار داشتند.

لقب او ویولن سل نواز سارایوو است. اسماعیلوویچ به خاطر استمرارش در موسیقی نواختن در طول دوران محاصرۀ سارایوو از ۱۹۹۲ تا ۱۹۹۶، به چهره ای نمادین بدل شد. او در ساختمان های بمباران شده و مراسم تشییع جنازه، و در حالی که همواره خطر هدف قرار گرفتن از سوی تک تیراندازان وجود داشت، به نواختن ویولن سل می پرداخت. وقتی که از او از چرایی کارش پرسیدند، پاسخ داد:

شما از من می پرسید که مگر دیوانه ای که ویولن سل می زنی، ولی چرا نمی روید از آنها بپرسید که مگر دیوانه اند که سارایوو را به خمپاره بسته اند؟

منبع :۱doost.com
لینک کوتاه این پست: http://www.rasyar.com/?p=666

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *